عدم رأی اعتماد به دکتر محمدعلی نجفی به عنوان وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش آن هم تنها به دلایل سیاسی، بزرگ ترین ظلم به این وزارت خانه به خصوص معلمانی است که این روزها برق امید به تحول و پیشرفت در آموزش و پرورش در چشمانشان موج می زد.
      نتایج نظرسنجی های متعدد در گوشه و کنار کشور به ویژه نظرسنجی فرهنگیان نیوز نشان از علاقه ی قاطبه ی معلمان به دکتر نجفی است. سابقه و تجربه ی موفق ایشان در وزارت آموزش و پرورش نیز بر هیچ کس پوشیده نیست. تک تک نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز در این چند روز اخیر شاهد موج حمایت معلمان سراسر کشور در روزنامه ها، نشریات، پیامک ها و... در حمایت از این فرد لایق بوده اند. حال، سوال این است که  چه دلیلی به جز مسائل سیاسی برای رأی عدم اعتماد به او وجود دارد؟
      جای بسی تأسف است که نمایندگان مجلس، آموزش نیروی انسانی را که شامل آموزش و پرورش، آموزش عالی و ورزش و جوانان بوده و مهمترین منبع سرمایه گذاری های اجتماعی روی نیروی انسانی محسوب می شوند فدای بازی های سیاسی و منافع حزبی و جناحی کردند.
      امیدواریم که رییس جمهور منتخب، از این نیروی لایق در جایی که در فراخور شأن و تخصص وی باشد استفاده نموده و اشخاصی کارآمد را جهت تصدی این وزارت خانه های کلیدی به مجلس معرفی نماید و البته نمایندگان مجلس نیز اشتباه خود را تکرار نکنند.